අනිවාම හිතන් ඇත්තේ ......... දැන් code ලියන විදිය ගැන දන්නවා කියලා, ඒක ටිකක් දුරට හරි,. ඒත් code ලියන විදිය නම් ඕන තැනකින් ඉගෙන ගන්න පුළුවන්. රු 6000 ඉඳන් කෝස් තියනවා. ඒවා පටන් ගන්නේ ඔය කලින් ලිපියේ දාලා තියන code එකෙන්. ඉවර වෙන්නේ eeprom , line follower robot වගේ තැනකින්. ඒත් ඔයාට කවදාවත් තනියම මොකක් හරි ක්රියාවලියක් පොදු ශ්රිතයකට හරවලා code එකක් නම් ලියාගන්න බැරි එක sure.
අද ඉඳන් දාන ලිපි පෙළ c , java , c# , c++ , micro c , vb , arduino ඔය කෝකටත් උවමනා වන විදියටයි පල කරන්නේ, මේ දාන ලිපි වල අරමුණ code ලියන හැටි කියලා දෙන එක නෙවෙයි , code ලියන්න හිතන හැටි ගැන කියලා දෙන එක. මම පහල පොඩි උදාහරණ දෙකක් දාලා ඒක ගැන පැහැදිලි කරන්නම්.
ඔයාට set වෙනවා සබන් හදන සමාගමක innovation එකක් කරන්න. වැඩේ මේකයි, සබන් පෙට්ටි ලොකු පෙට්ටි වල pack කරන්න කලින් සබන් පෙට්ටි ඇතුලේ සබන් කැට තියනවද කියලා check කරන්න ඕනි. පොඩි සබන් පෙට්ටියක සබන් කැට 5ක් එනවා. නමුත් pack කරන machine එකෙන් ඉතාම කලාතුරකින් වෙන මඟ හැරීමක් නිසා සබන් සමහර පෙට්ටි හිස්වම එනවා. අවස්ථා දෙකයි.
# එක්කෝ සබන් පෙට්ටිය ඇතුලේ සබන් කැට 5ම එනවා,
# නැත්තම් එකක් වත් නෑ,
දැන් පෙට්ටි ලොකු බෙල්ට් එකක් උඩ එකක් පිටුපස එකක් විදියට pack කරන machine එකෙන් සබන් පෙට්ටි එනවා. ඔයාගේ කාර්ය තමා ඒ හිස් පෙට්ටි බෙල්ට් එකෙන් අයින් කරන ගැජට් එකක් හදන එක. දැන් ඔයා කොහොමද ඒක කරන්නේ,
* සමහරු කියයි බර වෙන වෙනම මැන ගෙන බර අඩු ඒවා රොබෝ arm එකකින් ඉවත් කරනවා කියලා.
* සමහරු කියයි සබන් පෙට්ටි වල X-ray scan අරගෙන ඒවා image කරලා check කරලා, සබන් නැති පෙට්ටි ලේසර් එකකින් පුච්චලා දානවා කියලා ( "__" )
නමුත් මේක ඉතාම සරලව කරන්න පුළුවන් ක්රම ඕන තරම් තියනවා, මේක ඉතාම ලාබදායි විදියට කරන්න පුළුවන්,
අවස්ථා දෙකයි නේ,
හිස්ම පෙට්ටිය විසිවෙන තරමට සැර , කැට 5ම තියන පෙට්ටිය විසි නොවන තරමට එන හුලං පාරක් කම්පෙෂර් එකකින් දුන්න නම් වැඩේ හරි නේ, මේකේ ටිකක් හරි අමාරුවකට තියෙන්නේ බෙල්ට් එක යන වේගය හා බෙලේට් එකේ ඝර්ෂණය ගැන ඉතාම සරලව හිතන එක විතරයි. ඒකත් සරල A/L මට්ටමේ ගානක්.
දැන් ඔයාට තේරෙන්න ඇතිනේ , coding කියන්නේ තනිකරම අපි හිතන විදිය ගැන දෙයක්.
coding කරන අය 1000ක් දෙනා අතර ඔයා විශේෂ වෙන්නේ ඔයා හිතන හැටි මත මයි.
මේක තවත් තේරුම් ගන්න පහල උදාහරනෙත් බලන්න.
ඔයා ඔයාගේ girl frnd එක්ක park යනවා කියලා හිතමු., ටික වෙලාවකින් එකී කියනවා රු.50 දීලා "ඔයත් 50 දාලා 100ට මොනවා හරි කන්න ගේන්න" කියලා. දැන් ඔයා 100 අරන් කඩේට යනවා.
දැන් මේක හිතන්න, ඔයා දන්නවා කඩේකට ගිහින් බඩු ගන්න හැටි, ඒ කියන්නේ සල්ලි දීලා බඩුව අරන් ඉතුරු තියනවා නම් ඒකත් අරන් එන එකනේ. ඒත් ඒක එච්චරම සරල නෑ නේ, බඩුව 52 වුනොත් මුදලාලි ඔයාගෙන් රු 2ක් ඉල්ලගෙන ඉතුරු 50 දෙයි. ඒ වගේ විවිද අවස්ථා එනවනේ. ඒත් ඔයා කාට හරි කඩේකින් බඩු ගන්න හැටි ඉගැන්නුවොත් උගන්නන්නේ සල්ලි දීලා බඩුව අරන් ඉතුරු තියනවා නම් ඒකත් අරන් එන්න කියලානේ. හිතන පාට් එක ඉගෙනගන්න කෙනා හරියට හිතා ගන්න දැන ගන්න ඕනි. නෙහ්. දැන් ආපහු උදාහරණයට යමුකෝ.
කෙල්ල කිව්වේ කන්න මොනවහරි ගේන්න කියන එක විතරනේ.
දැන් ඔයා කඩේ ඉන්නේ ,
$. දැන් ඔයාගේ පලවෙනි කොන්දේසිය වෙන්න ඕනි, ගන්න දෙයින් ඒකක 2ක් හෝ දෙන්නම එකක් කනවනම් ඒකක 1 ක මිල 100 ට අඩු වෙන්න ඕනි,
හරි එහෙනම්, සිගරට් 2කුත් 100 ට අඩුයි කියලා ඒක අරන් යන්නේ නැනේ. ගැලපෙන දෙයක් වෙන්නත් ඕනි.
$. ඊළඟ කොන්දේසිය වෙන්න ඕනි , කෙල්ල කැමති දෙයක් වෙන්නත් ඕනි කියන එකනේ,
#තව ඔය වගේ ඕන තරම් කොන්දේසි ගැන ඔයා හිතනවනේ,
බලන්න මේකේ කිව්වේ කන්න දෙයක් ගේන්න කියන එක විතරයි, ඒත් ඔයා නොදැනුවත් වම ගොඩක් දේවල් හිතලා, ඒ අනුව ගැලපෙන තීරණයක් ගන්නවා.
coding කියන්නෙත් ඒ වගේ, ඔයාගෙන් කව්රුහරි වැඩක් කර ගන්නකොට එයා බොහොම සරල දෙයක් ඉදිපත් කරන්නේ , ගැටලුව විදිහට. [ඒ කියන්නේ, "මට රෙදි රෝලක ඔතලා තියන රෙදි වල දිග මැන ගන්න ඕනි." එතකොට ඔයා ඒක කොහොමද කරන්නේ කියන එක තියෙන්නේ ඔයා මතයි.]
මේ වගේ ලිපියක් ලිපියක් ලියන එකෙන් මම අදහස් කලේ , coding කියන්නේ අත්දැකීම් හා ප්රායෝගික අවස්ථා මත පදනම් වූවක් මිස , තියරි මත පදනම් වූවක් නොවන බව ඇගවීමයි.
ඒක සාර්ථකද කියලා ඔයාලම මට යටින් අදහසක් දාගෙන යන්න.
කලින් ලිපි මෙතනින් ගිහින් බලන්න.
පළමු ලිපිය හත්වන ලිපිය
දෙවන ලිපිය
තෙවන ලිපිය
හතරවන ලිපිය
හයවෙනි ලිපිය












